ตำรับพะบู๊

ข่าวสลายม็อบพระที่พม่า...เห็นภาพขบวนพระกระเจิดกระเจิง มีพระมรณภาพไปแล้วหลายรูป ทำให้ผมนึกถึงคำว่า “พะบู๊”

พะบู๊ เป็นภาษาแต้จิ๋ว พะ แปลว่า ตี บู๊ ก็ตรงข้ามกับ บุ๋น แปลว่าสู้กัน รวมแล้ว ผมก็เหมาเอาว่า ตีกัน

พระพุทธศาสนานิกายลี้ลับ...ญี่ปุ่น รบชิงสมภาร...บ้านเมืองวุ่นวายไปเมื่อเกือบพันปีที่แล้ว พระที่เวียดนาม

ประท้วงรัฐบาล ถึงขั้นเผาตัว ก็ทำกันหลังกึ่งพุทธกาล (พ.ศ.2500) ไม่นาน

อาจารย์หม่อมคึกฤทธิ์ ปราโมช เขียนเรื่องพระสงฆ์กับการเมือง ไว้ว่า

เมื่อ 22 ก.ค.2506 พระกับฆราวาสที่เมืองโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ก็ตั้งขบวนเดินประท้วงหนุนพระเวียดนาม...

ตั้งใจให้รู้ไปถึงรัฐบาลเวียดนาม

หากจะพูดกันว่า พระประเทศไหน เล่นการเมืองมากกว่า... พระศรีลังกานี่ ต้องถือว่าเป็นเจ้าตำรับ

ใส่ บางแห่งพูดกันว่า ชาวบ้านเจอพระแล้วไม่แน่ใจว่า

ท่านพกปืนหรือซุกอะไรอยู่ในจีวร วิ่งหนีดีกว่า

เล่นในลังกาเองยังไม่พอ   เล่นเผื่อไปถึงเมืองญวน

ลังกาช่วงเวลานั้น...มีชาวพุทธร้อยละ 64 มีคริสต์โรมัน-คาทอลิกร้อยละ 6 ปัญหาของลังกา อยู่หลังอังกฤษเข้ายึดครอง

ชาวคริสต์คนส่วนน้อย ยึดกุมอำนาจราชการ อำนาจบริหาร ติดต่อกันมานานช้า

ได้เอกราชแล้ว ชาวพุทธลังกาก็ตื่นตัว เรียกร้องให้คนพุทธมีอำนาจบ้าง

การเลือกตั้ง พ.ศ.2499 ปีที่เมืองไทยเคยมีเรื่องอันธพาลครองเมือง พระลังกาก็เป็นหัวแรงสำคัญ ผลักดันให้นายบันดารา นัยเก ชนะเลือกตั้ง

ล้มรัฐบาล เซอร์จอห์น โคเตลาวาลา ตัวแทนเผ่าพันธุ์นักล่าอาณานิคม ลงได้

นโยบายของนายบันดารา นัยเก จะยกระดับชีวิตชาวพุทธให้ ดีขึ้น จะยกเลิกภาษาอังกฤษ ภาษาราชการ ใช้ภาษาสิงหลแทน ถูกใจคนส่วนใหญ่ของลังกา

เป็นนายกฯได้สามปี...นายกฯคนใหม่ก็คงทำตามนโยบาย เอาใจพระกลุ่มหนึ่ง แต่ผิดใจพระอีกกลุ่มหนึ่ง จึงมีพระรูปหนึ่ง...

พกปืนมายิงนายบันดารา นัยเก ตาย

แต่พระและชาวบ้านส่วนใหญ่ยังติดใจ จึงเลือก นางบันดารา นัยเก ภรรยานายบันดารา นัยเก เป็นนายกฯแทน

พระฆ่านายกฯ...เป็นประเด็นใหญ่ ความรู้สึกนับถือพระของคนลังกาก็สั่นคลอน

เจอพระ แทนที่จะทำบุญใส่บาตร...ก็เลิก

เมื่อชาวบ้านเลิกใส่บาตร...พระท่านก็รู้สำนึก เลิกยุ่งการเมืองไป 7-8 ปี แต่เมื่อบ้านเมืองมีปัญหา ท่านก็กลับมาตั้งท่า

เรียกร้องอีกแต่ก็ไม่มีเรื่องรุนแรงถึงฆ่าฟันกัน

อ่านเรื่องพระเล่นการเมืองที่ลังกา แล้วเป็นห่วงพระพม่าครับ...ข่าวล่า ว่าท่านถูกทางการใช้กำลังปราบ

มรณภาพไปแล้วตัวเลขมากกว่า 3-4

ผมติดใจ ยังสงสัย...ไม่หาย...ถ้าพระยังอยู่ในวัด ตำรวจทหาร จะบุกเข้าไปฆ่าไปจับพระได้อย่างไร...ในเมื่อชาวพม่า มีธรรมเนียมถอดรองเท้าเข้าวัด

ทุกวัดที่ผมเคยไป ไกลใกล้แค่ไหน ลงจากรถแล้ว ก็ต้องเดินเท้าเปล่า กระย่องกระแย่งกันทุกคน

ศรัทธาคนพม่ามั่นคงถึงขั้นนั้น เรื่องแบบว่า ฆ่าพระบุกเข้าไปจับพระในวัด ไม่น่าจะมี.

ปล.     เอารูปพี่ชายผมมาฝากให้ดูกันนะครับผม                                                 คลิ๊กเพื่อดูภาพเพิ่มเติม

ปล.  อาทิตย์ที่แล้วพี่ชายผมได้ไปทำงานพิเศษที่ประเทศภูฐาน เกี่ยวกับการวางระบบและกฏหมายคอมพิวเตอร์

เมื่อคืนเพิ่งกลับมาเล่าให้ฟังว่า  หลังทำงานเสร็จ ได้แวะไปเที่ยวตามที่ต่าง ๆ ได้ไปดู การแข่งบาสเก็ตบอล

 วันนั้น เจ้าชายจิกมี่ทรงเสด็จไปออกกำลังกายในยิมนั้นด้วย  ... บอดี้การ์ด ทำหน้าที่สำรวจพื้นที่ตามปกติ 

เห็นคนแปลกหน้ากลุ่มนึงคือกลุ่มพี่ชายผม  จึงเข้าไปสอบถามรายละเอียด พอรู้ว่ามาจากประเทศไทย

เจ้าชายจิกมี่ ทรงดีใจอย่างยิ่งเดินเข้ามาไหว้กลุ่มพี่ชายผมก่อน ^_^'

กลุ่มพี่ผมขอถ่ายรูปท่านด้วย  แต่ท่านปฏิเสธ เนื่องจากอยู่ในชุดที่ไม่เหมาะสม ท่านเชิญทั้งกลุ่มเข้าเฝ้าฯ

ที่พระราชวัง ในวันถัดมา...

ได้มีการถ่ายรูป พร้อมแจกลายเซ็น และพูดคุยกันยกใหญ่ ถามสาระทุกข์ทุกคน  พี่ชายผมเอ่ยปากว่าจะแต่งงาน

ปลายปีนี้  ท่านก็แสดงความยินดีและเขียนการ์ดอวยพร ถ่ายรุป พร้อมลายเซ็น อย่างมากมาย

ไว้ผมจะเอารูปมาลงให้ดูนะครับ