Krit 的个人资料Notes on insight meditat...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
7月26日 นิทานไทย ศรีธนญชัย
เป็นคู่ลับสมองประลองปัญญากับพระราชา
ผมมีหนังสือ เซียงเมี่ยง จอมกะล่อน ศรีธนญชัย...ฉบับลาว เปรม ตัง แปลและเรียบเรียงไว้ หลายเรื่อง
ศรีธนญชัย ทำให้พระราชาขัดใจ บางเรื่องทำให้ขายหน้า
เช่นเรื่อง ไล่ตีสาวสนม...แค่สาวสนมยังไม่หนักหนา พระราชาทรงทนได้
เมื่อออกพระโอษฐ์ว่า ไม่อยากเห็นหน้า วันหนึ่งก็ทรงเห็นศรีธนญชัยขุดหลุมเอาหัวลงหลุม
ถวายก้นรับเสร็จ ก็ยังทรงเห็นเป็นเรื่องขบขัน
มาถึงเรื่องหลอกพระราชาลงหนองน้ำ...ทำท่าจะหนักข้อ จนมาถึงเรื่อง หลอกพระราชากินขี้นกแร้ง
แม้จะอยู่ในกรอบของการเล่นทดสอบสติปัญญา
แต่ก็แสดงว่า ศรีธนญชัยแม้จะฉลาดหลักแหลม แต่ขาดสัมมาคารวะ
ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ
เรื่องสุดท้าย...ในศรีธนญชัย ฉบับลาว พระราชาทนลีลา
ศรีธนญชัยไม่ไหว ส่งข้าวต้มมัดใส่ยาพิษไปให้กิน...
เรื่องจบลงตรงศรีธนญชัย ซ้อนแผนฆ่าให้พระราชาตายตาม
ส่วนศรีธนญชัย ฉบับไทย...ศรีธนญชัยไม่ตาย พระราชาก็ไม่ตาย สมัยยังเล็กๆ
แม่เล่าให้ฟังหลายเรื่อง เรื่องศรีธนญชัย อิจฉาผ่าท้องน้อง...ได้ยินแล้วก็คาใจมาแต่สมัยนั้น
คนที่ทำไม่รู้ประสีประสา ฆ่าน้องร่วมไส้ได้ ไม่น่าจะใช่คนดี
หลายเรื่องศรีธนญชัย เป็นทั้งคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย บางเรื่องก็เป็นคนดี เมื่อเข้าตาจน ทุกเรื่องจบลงตรงเอาตัวรอดมาได้
เรื่องหนึ่งที่เด็กสมัยนี้ คงพอจำกันได้ “ฉันไม่อยากเป็น”
วันหนึ่ง ศรีธนญชัยทำให้ให้พระราชาพิโรธมาก สั่งให้ทหารจับตัวใส่กรงเหล็กไปขังไว้ชายตลิ่ง ตอนที่น้ำลง
ถ้าน้ำขึ้นเต็มที่เมื่อไร กรงเหล็กจมน้ำ ศรีธนญชัยก็ต้องตาย
ก่อนยอมรับโทษ ศรีธนญชัยทูลขอเครื่องทรงพระราชา วางไว้บนกรงเหล็ก พระราชาก็ให้
เวลาที่อยู่ในกรง ศรีธนญชัยก็เอาแต่ตะโกนเสียงดังได้ยิน ไปทั่วท้องน้ำว่า
“ฉันไม่อยากเป็นๆๆ”
ก่อนที่น้ำจะขึ้น...เรือสำเภาพ่อค้าต่างเมืองก็แล่นผ่านมา ได้ยินเสียงตะโกน ก็หยุดเรือถาม
ศรีธนญชัยบอกว่าถูกเคี่ยวเข็ญให้เป็นพระราชา แต่ไม่ยอมเป็น
พ่อค้าฟังแล้ว ช่วยกันแหกกรง เอาตัวศรีธนญชัยออกมา เอาตัวเข้ากรงเหล็กแทน
แล้วก็ตะโกนว่า ฉันอยากเป็น เพราะเชื่อว่าจะได้เป็นพระราชาจริงๆ
ศรีธนญชัย เรื่องนี้ จบลงตรงศรีธนญชัยเอาตัวรอดได้อีกครั้ง และไม่ได้เล่าต่อว่า
พ่อค้าต่างเมืองผู้แสนจะโง่เขลาเบาปัญญาผู้นั้น ถูกน้ำท่วมตายในกรงเหล็ก...หรือเปล่า?
ข้อคิดที่ได้จากนิทาน...ก็คงมีว่า...ขึ้นชื่อว่าคน ทุกคนอยากมีอำนาจวาสนา...
เพียงแต่ความจริงมักมีว่า คนที่อยากเป็น ลงท้าย มักไม่ได้เป็น
ส่วนคนที่ปากบอกว่าไม่อยากเป็นๆ ถึงเวลาก็มักจะได้เป็นขึ้นมา...จริงๆ. |
|
|