แด่...ท่านหลวงพ่อปัญญานันทะ ภิกขุ 
 
เรื่องพระพาหิยะสมัยพุทธกาล เริ่มต้นคล้ายเรื่องพระมหาชนก ในชาดกทศชาติ เกิดในตระกูลพ่อค้าแคว้นพาหิยะ

ออกเรือสำเภาไปค้า ขายสุวรรณภูมิ เจอมรสุมเรือล่มกลางทะเล รอดมาได้คนเดียว เกาะขอนไม้มาขึ้นฝั่งแถวท่าเรือ แคว้นอปรันตนชนบท

เพราะเสื้อผ้าหลุดหายไปหมด พาหิยะจึงหาเปลือกไม้มาปกปิดร่างกาย หิวหนักเข้าก็หากระเบื้องออกขอทาน เนื้อตัวหน้าตามาแปลกๆอย่างนี้

 

 

พระไตรปิฎก เล่าความตอนนี้ว่า เมื่อพระพุทธเจ้าอุบัติแล้ว...มหาพรหมชั้นสุทธาวาส เพื่อนรักสมัยเป็นมนุษย์ ได้มาปรากฏกาย

 

 

แล้วก็บอกว่า พระอรหันต์องค์จริง คือพระพุทธเจ้า บัดนี้... ประทับอยู่ที่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี

ได้ยินคำว่าพระพุทธเจ้า พาหิยะเกิดความปีติแรงกล้า เริ่มต้น ออกเดินทาง เดินทั้งกลางวันกลางคืน ระยะทาง 120 โยชน์ (1,920 กม.)

ถึงวัดเชตวันตอนเช้า พระพุทธเจ้าเสด็จออกบิณฑบาตโปรดสัตว์พอดี

 

 

 

 

พาหิยะฟังธรรมแล้วก็สำเร็จเป็นพระอรหันต์ ระหว่างหาจีวรและบาตรเพื่อขอบวช แต่ก็ถูกแม่วัวขวิดตาย...เสียก่อน

พระพุทธเจ้ายกย่องท่านว่าเป็นเอตทัคคะในทางบรรลุ ธรรมได้เร็ว

 

นิพพานหรือการดับกิเลส พระพุทธศาสนาแบ่งเป็นสองชั้น...ชั้นแรก ดับกิเลสแล้วตอนยังเป็นๆ ถือว่ายังมีเบญจขันธ์ เหลือ เมื่อตายแล้ว

จึงถือว่า ดับกิเลส ไม่มีเบญจขันธ์เหลือหลวงพ่อปัญญานันทะ ท่านละกิเลสของท่านได้นานแล้ว วันนี้ ท่านละวางสังขารของท่านแล้ว

สงบสุขอยู่ในแดนนิพพานแล้ว